Miałam królika miniaturkę (rex) 9 lat - od maleńkiego do śmierci, więc wiem, że te zwierzaki wcale nie są takie bezproblemowe. Młody królik uwielbia ruch! Trzeba nauczyć go nie wchodzić w ciasne kąty, przy pierwszych spacerach po mieszkaniu zwyczajnie pilnować.

Później zwierzak robi się bardziej stateczny, ale nadal powinien mieć zapewnioną przynajmniej godzinę biegania dziennie. Nie trzeba go już tak pilnować (moja miała swój kocyk przy kaloryferze na którym spędzała całe dnie, robiąc tylko krótkie wycieczki dokoła mieszkania   ). Jak pisały dziewczyny, króliki nie lubią ściskania, zbyt długiego głaskania (rekord mojej, jak się bardzo stęskniła, to 30 min drapania za uchem non stop   ), jak je coś wystraszy, a będą wtedy na rękach, to mogą bardzo podrapać, trzeba co miesiąc/dwa robić wycieczki na obcinanie pazurków i kontrolę zębów (weterynarz mojej robił to w gratisie do pazurków).

Do tego klatka musi być spora. Podczas upałów zwykle trociny są rozgrzebywane i przy okazji wywalane za klatkę, bo zwierzak szuka chłodnego podłoża. Zakopuje też efekty swoich potrzeb fizjologicznych, więc trociny się wysypują (tata zrobił dodatkową parocentymetrową osłonkę,żeby mniej wyrzucała, ale niestety niewiele pomogła). Na starość króliczki mogą mieć problemy z wypróżnianiem - wtedy strasznie śmierdzi z klatki i trzeba sprzątać częściej.

6 latka sama nie posprząta tak dużej klatki, bo zwykle podczas sprzątania trzeba wyszorować klatkę jakimś płynem, a po całej operacji odkurzyć - całość minimum raz w tygodniu.

Nie. Królik dla 6latki to zły pomysł.

Za to chomiki się dobrze sprawdzają albo świnki morskie. Mniejsze, mniej ruchawe, spokojniejsze i mniej wymagające